Recenzja #14 - Trzy kroki od siebie

Recenzja #14 - Trzy kroki od siebie

Tytuł oryginalny:	Five Feet Apart
Autor:	Lippincott Rachael,Daughtry Mikki,Iaconis Tobias
Tłumaczenie:	Potulny Maciej
Wydawnictwo:	Media Rodzina
Ocena	7/10
Data premiery	15.05.2019
Liczba stron:	336

Nie jestem osobą, która bardzo często sięga, po książki młodzieżowe, w stylu "Trzy kroki od siebie".  Ostatnią książką, podobną do tej pozycji, jaką przeczytałam było " Zostań jeśli kochasz". Od tej pory o wiele lepiej odnajdywałam się w fantastyce lub literaturze pięknej i kryminałach.  Jednakże, w tym wypadku, po zobaczeniu zwiastuna ekranizacji oraz zapoznaniu się z fabułą, w którą wplecione są wątki mukowiscydozy, choroby, o jakiej wielu z nas nie wie, uznałam, że powinnam się zapoznać z tą historią.

Stella i  Will to nastolatkowie, którzy od wczesnego dzieciństwa chorują na mukowiscydozę. Bohaterowie mają  całkowicie przeciwne poglądy oraz idee, więc z początku bardzo trudno jest wyobrazić ich sobie we wspólnym otoczeniu  ale mimo tego, spotykając się w szpitalu poznają się bliżej.

Stella, mimo pogarszającego się stanu  choroby ma jeszcze szansę na otrzymanie nowych płuc.  Jest osobą bardzo zorganizowaną, wie jakie leki i kiedy ma wziąć i nigdy nie zaniedbuje obowiązków pacjenta.  Szuka w życiu w porządku i równowagi, a jako perfekcjonistka, rozprasza się wszelkimi niezgodnościami. Chce, aby jak najwięcej osób dowiedziało się o chorobie, jaką jest mukowiscydoza. Od dzieciństwa prowadzi kanał na YouTubie, w którym opowiada o problemach życia z  mukowiscydozą oraz stanowi wsparcie dla innych chorych.

Will jest odwrotnością dziewczyny, zdaje  sobie sprawę z tego, że stadium jego choroby nie pozwala mu już na oczekiwanie, na nowe płuca.  Czeka jedynie na śmierć, pozwalając aby matka przenosiła go, ze szpitala, do szpitala i próbowała ratować swoje dziecko.  Marzy o pełnoletność i możliwości spełnienia swoich marzeń przez ostatnie chwile życia. Jest osoba przebojową która nie martwi się tym, że jest chora oraz nie interesują go zasady  i wytyczne lekarzy.

Trudno wyobrazić sobie związek między dwojgiem tych ludzi  ale mimo tego, bohaterowie ukazują, że potrafią być dla siebie wsparciem.  Na stronach powieści obserwujemy zmianę obydwóch z nich. Uwielbiam, kiedy autor potrafi w naturalny sposób  opisać przemianę bohaterów. W tym przypadku, skrajności nastolatków wpływają na siebie. Świetnie się bawiłam, obserwując, jak Stella  stara się żyć nie kontrolując każdego swojego ruchu, a Will, organizuje swoje leczenie i dba zarówno o siebie i dziewczynę.

Jak przystało na młodzieżówka, styl autorów jest bardzo lekki A przez fabułę się płynie.  Dialogi zawierają również mnóstwo humoru. I chociaż z początku nie przepadałam, za żartami Willa, po kilkudziesięciu stronach przywykłam do nastolatka i zaczelam rozumiec jego humor.

W swoim otoczeniu staram się promować książki dla młodzieży, które mają w sobie jakiś przekaz. W tym przypadku, jest to opis choroby, o której mało z nas wie.  Pomimo tego, że bohaterowie łamią niejako zasady leczenia, to jako odbiorca, który z początku nie wiedział nic o mukowiscydozie, nabrałam chęci, aby więcej się o niej dowiedzieć.  Chociaż czasami nie rozumiałam, jak bohaterowie o chorych płucach są w stanie tak często biegać, po szpitalnych korytarzach, oraz nie umiem uwierzyć w to, że całość fabuły rozegrała się na przestrzeni dwóch tygodni, świetnie bawiłam się podczas lektury.

Trzy kroki od siebie nadaje się dla czytelników , którzy, w tym gatunku przebywają już od wielu lat jak i dla początkujących czytelników.  Jest to historia, którą połyka się za jednym razem ale mimo to, na długo zostaje w pamięci.